Onderweg naar huis

Tijdens het telefoontje met de huisarts, waarin hij me vertelde dat hij dacht aan leukemie, was het alsof de benen onder me vandaan getrapt werden. Direct daarna met José gebeld en tja… hoe zeg je dan dat je leukemie hebt…

Mijn spullen gepakt en vanaf het project waar ik werkzaam was direct naar huis gereden. Onderweg belde de huisarts al weer. Hij had ondertussen contact gehad met de hematoloog van het Radboud UMC en een spoedafspraak voor mij geregeld.

Dat kan toch niet waar zijn?

Nee, dat kan niet waar zijn! Dat mag niet! Waarom mogen wij niet gewoon gelukkig zijn?

Het is 16 december 2014. Mijn lief belt me op om te vertellen dat de huisarts hem zojuist heeft gebeld met de uitslag van het bloedonderzoek. De huisarts wilde dat hij vandaag nog bij hem langs kwam, maar dat kon niet omdat hij aan de andere kant van het land aan het werk is. Toen besloot de huisarts het toch maar via de telefoon te melden: de hoeveelheid witte bloedlichaampjes is zo hoog dat we vermoeden hebben dat het om leukemie gaat.

Bam!